Indische Nain | 241 x 170 cm | Nr. 15-63033

Indische Nain

Levertijd	1-3 dagen
Afmetingen	241 cm x 170 cm (= 4.1 m²)
Vervaardiging	handgeknoopt
Knopen	250000
Oplage	uniek exemplaar

Herkomst

Nain behoort tot de bekendste tapijtprovenances (oorsprong, herkomst) van Iran. De stad Nain ligt ten noordwesten van Isfahan en kent een oude weeftraditie. Hier werden vóór de Kadjaren-dynastie (1794 - 1925) de hoogwaardigste omslagmantels voor edellieden – de zogenoemde aba's – vervaardigd. Onder invloed van de westerse cultuur werd de traditionele omslagmantel als kleding verdrongen door het pak. De wevers verlegden hun activiteiten en begonnen tapijten te knopen.

De tapijten uit Nain danken hun onmiskenbare patronen en kleurcombinaties vooral aan meester Hadj Fatollah Habibian Naiini. Hij beperkte zich bij het knopen tot minder dan tien kleuren en legde daarmee de basis voor de kleurcompositie van de tot op de dag van vandaag zeer geliefde tapijten uit Nain. De basiskleuren zijn tot op heden meestal wit of beige en blauw, al zie je ook steeds vaker Nain-tapijten in de kleuren rood, groen en geel. Typerend zijn bloemmotieven waarvan de contouren met zijde worden benadrukt. Door de ingetogen elegantie en de beperking tot enkele kleurtonen passen de Nain-tapijten ook uitstekend in moderne interieurs.

Bij Nain-tapijten onderscheidt men vier kwaliteitsniveaus, die worden aangegeven in Lah (het Perzische woord voor laag). Lah geeft aan uit hoeveel draden de ketting is getwijnd. Hoe meer draden er worden gebruikt, hoe dikker de ketting en daarmee de knopen, en hoe lager de knoopdichtheid.

Het patroon van dit tapijt is geïnspireerd op het patroon van klassieke Indische Nain. Dit tapijt is echter in India geknoopt.

Wanneer de Indiase tapijtproductie precies is ontstaan, is onbekend. Vermoedelijk werden de eerste tapijten in India gemaakt tijdens de culturele bloei onder de Mogol-dynastie, midden 16e eeuw. Midden 19e eeuw, met het verval van de Mogol-dynastie, raakte de Indiase tapijtproductie in een crisis. Europese ondernemingen, die alleen de export naar het Westen voor ogen hadden, kwamen in de plaats van de traditionele hofmanufacturen. In verschillende plaatsen werden zeer vergelijkbare tapijten gemaakt en de standaardisering zette in. De dessins van handgeknoopte Indiase tapijten zijn vandaag nauwelijks nog aan afzonderlijke regio's toe te schrijven. De ateliers hebben zich veeleer gespecialiseerd in het uitvoeren van Europese en traditionele Iraanse dessins, aangepast aan de westerse smaak. Qua kwaliteit profiteren tapijten uit India van de lange ambachtstraditie en de hoge kwaliteit van de Indiase materialen.